جملات قصار اخلاقی – عرفانی از: آیت الله حسن زاده آملی رحمة الله علیهمنبع: برگرفته از کتاب نامه ها بر نامه هاآقای من!در نزد اولیاء الله مجرب است که إکثار ذکر شریف «یا حیّ و یا قیّوم یا من لا اله الّا انت» موجب حیات عقل است. وقتی با خدایت خلوت کن که بدن استراحت کرده باشد و از خستگی بدر آمده باشد و در حال امتلاء و اشتها نباشد. در آن حال با کمال حضور و مراقیت و ادب مع الله، خداوند سبحان را بدان ذکر شریف میخوانی. عدد ندارد؛ اختیار مدت با خود جنابعالی است، مثلا در حدود بیست دقیقه یا بیشتر و بهتر اینکه (تعدادش) کمتر از یک اربعین نباشد؛ بیشترش چه بهتر.دعا بکن؛ولی اگر اجابت نشد؛با خدا دعوا نکن؛میانه ات با او به هم نخورد؛چون تو جاهلی؛و او عالم و خبیر...چیزی رو نفهمیدی منکرش نباش...خطااگر کسی بگوید: من ازدواج نمی کنم تا هنگامی که خود را خوب بسازم، چنین فردی خطا رفته است.رزقاین قدر به زور بازویتان متّکی نباشید، رزق را باید از جای دیگر بدهند.الهیاز تو شرمنده ام که بندگی نکردمو از خود شرمنده ام که زندگی نکردماز خودم شرمنده ام که اثر وجودی ام برای ایشان هیچ بود.اگر پیام خدا را خوب دریافت نکردیدبه «فرستنده» دست نزنید«گیرنده ها» را تنظیم کنیداشکال از گیرنده است.حب محبوبانمادر که فرزند را دوست دارد، و عالمی که متعلمان خود را، و نیکوکار که محبّ محسن الیهم است، و سلطان عادل که محب رعیت است، و پیغمبران که محب امتان اند؛ حبّشان بیشتر از حب محبوبان است،پس خدا هم چنین با آنکه حبّ او اعظم و بیشتر است پس درد و الم و مرض و فقر برای علتی است مقتضی حب.الهیرویم را نیکو کردی،خویم را هم نیکو گردان!انسان و عملانسان کاری مهمتر از خود سازی ندارد و ساختن هر چیز را مایه ای به حسب آن چیز لازم است مثلا دیوار را سن

14اعجاز علمی قرآن در تفسیر نمونهدر زیر 14 اعجاز علمی قرآن در تفسیر نمونه تقدیم می گردد.مقدمهاعجاز علمي از مهمترين ابعاد اعجاز قرآن در عصر حاضر است. تفسير ارزشمند «نمونه» نوشته مرجع عاليقدر حضرت آيت الله العظمي مكارم شيرازي و همکاران از جمله تفاسيري است كه نسبت به اعجاز علمي قرآن كريم رويكردي مثبت و متعادل دارد. شيوه اين تفسير استخدام علوم در فهم، تفسير و بيان اعجاز علمي قرآن است و تلاش کرده است تا از علوم قطعي در اين راستا استفاده کند نه اینکه نظريههاي اثبات نشده را بر قرآن تحميل نماید.مؤلف محترم در تفسير آيه شريفه uf029ذلِكَ الْكِتَابُ لاَرَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَuf028 (بقره/ 2) مينويسد: «جالب اينكه گذشت زمان نه تنها طراوت قرآن را نمي كاهد، بلكه با پيشرفت علوم و برداشته شدن پرده از روي اسرار كائنات، حقائق قرآن روشنتر مي گردد و هر قدر علم به سوي تكامل پيش مي رود، درخشش اين آيات بيشتر مي شود. اين يك ادعا نيست، واقعيتي است كه به خواست خدا در لابهلاي همين كتاب تفسير به آن پي خواهيم برد» (مکارم شیرازی، تفسير نمونه، 1/ 66).همچنين ذیل تفسير آيه 89 از سوره مبارکه اسراء مينويسد:«اين آيه در واقع، بيان يكي از جنبه هاي اعجاز قرآن يعني جامعيت آن است. به راستي اين تنوع محتويات قرآن، آن هم از انساني درس نخوانده عجيب است؛ چرا كه در اين كتاب آسماني، هم دلايل متين عقلي با ريزه كاريهاي مخصوصش در زمينه عقاید آمده و هم بيان احكام متين و استوار بر اساس نيازمنديهاي بشر در همه زمينه ها. هم بحثهاي تاريخي قرآن در نوع خود بينظير، هيجان انگيز، بيدارگر، دلچسب، تكان دهنده و خالي از هر گونه خرافه است و هم مباحث اخلاقيش كه با دلهاي آماده همان كار را مي كند كه باران بهار با زمينهاي مرده! مسائل

موضوع: مناظرهمناظره امام رضا علیه السلام با اهل کتاب با مستند ات آن در کتاب مقدسپيشينه و جايگاه مناظره در اديان آسمانيگفتگو، مناظره و احتجاج از همان آغاز آفرينش، از اساسي ترين ابزارهاي ارتباط جمعي انسان ها براي تفهيم و تفاهم بوده است. تاريخ اديان توحيدي نشان مي دهد كه پيامبران بزرگ الهي نيز همواره در موقعيت هاي گوناگون تبليغي از اين ويژگي عمومي و فطري بشر بهره هاي فراوان برده اند. احتجاج حضرت نوح، هود، صالح، ابراهيم، لوط، شعيب، موسي و عيسي(عليهم السلام) با كافران قوم و مخالفان فكري خود، در قرآن،([1]) گزارش شده است. چنان كه احتجاج هاي پيامبر اكرم(ص) با مشركان عرب، مسيحيان نجران، يهوديان، ماده پرستان و منكران معاد در بسياري از آيات و منابع حديثي انعكاس يافته است.([2]) پس از پيامبر، اهل بيت عصمت و طهارت(ع) نيز تداومگر اين سيره بوده اند. مناظره امام علي(ع) با دانشمندان يهود درباره خدا و صفات او،([3])گفتوگوي امام حسن و امام حسين(ع)با معاويه و ديگر شاميان، گفت وگوي امام باقر(ع)با خوارج،([4]) و مناظره هاي امام صادق(ع)و شاگردان ايشان با زنديقان از اين قبيل است.([5]) اما در اين ميان، گفت و گوي نغز و ژرف امام رضا(ع) با مخالفان، به ويژه عالمان يهود و نصارا، زرتشتي، صابئي، متكلّمان نامدار و ديگران، كه با پيشنهاد مأمون عبّاسي برگزار گرديد، بسيار شنيدني و مثال زدني است. ايشان از راه گفت و گو و مناظره، به مقابله با مخالفان پرداختند و سؤالات و چالش هاي زنديقان و اشكالات دگرانديشان در حوزه عقايد اسلامي و شيعي را پاسخ گفتند.([6])اهميت مناظره هاي امام رضا(ع)انگيزه مأمون از برگزاري اين گونه مناظره ها، هرچند مورد اختلاف پژوهشگران و صاحب نظران است، اما در اين نكته نمي توان ترديد كرد كه غلبه امام ب